Świadectwa

Nasi Czytelnicy i nasze Czytelniczki piszą o swoich doświadczeniach. Głównie o coming-oucie, ale też o innych kluczowych momentach życia. Zachęcamy do nadsyłania Waszych „świadectw” do publikacji, piszcie na adres listy@homiki.pl.

Mój pierwszy krok (1)


Mój coming out można porównać do odcinka ambitnego serialu komediowo-obyczajowego. Pasmo biegnących ku poincie kuriozalnych sytuacji. A gdy pointa ta już nastąpi, zamiast utaplanym w wacie cukrowej czy bitej śmietanie z teledysku Katy Perry, ląduję ze słodko-gorzkim posmakiem w ustach.

Rocznik osiemdziesiąt

Mieszkam od ośmiu w Warszawie. Miasto wielkie, o nieograniczonych (ponoć) możliwościach. Po odkryciu swojego homoseksualizmu na początku studiów inaczej patrzę na Polskę i lata 90-te z brutalną klerykalizacją wszelkich obszarów życia politycznego i społecznego. Zastanawiam się czasem, jak wyglądałoby moje życie, gdybym urodził się w latach 60-tych. Po której byłbym wówczas stronie?

Konkurs – Mój Pierwszy Krok

Tym razem chcielibyśmy wrócić wspomnieniami do ważnej decyzji każdej homiczki/ każdego homika – bo z pewnością w biografii każdej/każdego z nas był ten moment, w którym postanowiliśmy zaakceptować w sobie naszą odmienność.

Miłość Nie Wyklucza w DF

15 zdjęć dzieciaków w wieku od kilku miesięcy do 10 lat. To my. Tyleż dosłownie, co metaforycznie. Bo wszyscy kiedyś byliśmy dziećmi. Podobne historie, choć każda z nich jest jedyna w swoim rodzaju. Gdy dorośniemy, a dzieciństwo zostanie wspomnieniem utrwalonym na fotografii, okaże się, że nie mamy takich samych praw. Z prostego powodu. Nie jesteśmy hetero.

Zapraszamy do lektury relacji spisanej przez Tomasza Kwaśniewskiego pt. „Te dzieci nie będą hetero” w dzisiejszym „Dużym Formacie”, dodatku do „Gazety Wyborczej”, oraz do wzruszającej podróży w czasie po naszym dzieciństwie i dorastaniu.

Na Dzień Wychodzenia z Szafy – Z własnego doświadczenia

Był kiedyś taki czas, w którym myślałem że nikomu się nie ujawnię. Ani znajomym, ani rodzinie. Pójdę do seminarium, hajtnę się z lesbijką, będę wspierał gejowską prostytucję. Rozwiązań miałem całą masę, byle tylko nikt się nie dowiedział. Ja? Pedałem? Znienawidziliby mnie, wyrzucili z domu, przestali kochać i spalili na stosie. A ja ich kochałem i jakbym mógł im taki ból zadać? Dla nich byłem gotów zbudować sobie życie z tekturowych dekoracji i tylko czasem skoczyć za kulisy. Możliwe, że tak by się właśnie stało, gdyby nie przypadek. Bo najlepsze wychodzi zawsze przez przypadek.

Johannes – historia prawdziwa

Historia ta zdarzyła się nie gdzieś na głuchej prowincji, lecz w środku wielkiej kulturalnej metropolii. Nie było to też w żadnej, zamierzchłej przeszłości, lecz w czasach obecnych.
Johannes jest nauczycielem. Lubianym nauczycielem. Bo daje w budzie czadu – mówią jego uczniowie. Niemiecki i angielski nigdy nie były tak pasjonujące. A już lekcje muzyki – prawdziwy majstersztyk.
Na nowy rok szkolny…

W poszukiwaniu straconego…

Spisane na podstawie rozmowy z anonimowym przyjacielem.
ON otwiera drzwi i rzuca mi się w ramiona z promiennym uśmiechem.
JA staram się odpowiedzieć uśmiechem, ściskam go czule i przełykam ukradkiem łzy… może nie zauważy…

Zrób sobie dobrze…

…i wyjdź z szafy!

Jeśli szanujesz siebie i innych, jeśli chcesz uważać się za człowieka z godnością – zrób sobie dobrze i dokonaj coming outu.
Może brzmi to według Ciebie zbyt idealistycznie i traci swoją moc w konfrontacji z rzeczywistością – pełną homofobicznych członków rodziny, sąsiadów i znajomych z uczelni… Ale ja z całą świadomością trzymam się tego hasła i będę je powtarzał każdej ukrywającej się osobie homoseksualnej jaką spotkam.

Dwie dekady później

Za swój literacki coming out uważam tomik wierszy „Jesień z Audenem”, wydany w 1992 r. Ale to odczucie raczej subiektywne. Poezja bowiem już dawno stała się niszowym gatunkiem literackim, mało kto po nią sięga, a poeci funkcjonują w bardzo wąskim kręgu czytelniczym. Nic zatem dziwnego, że „Jesień…” przeszła właściwie bez echa. W tym kontekście można więc traktować „Zatokę Ostów” jako książkę otwarcia.

Rozmowa z Tadeuszem Olszewskim, krytykiem literackim, poetą, dziennikarzem, autorem wydanej nakładem Instytutu Wydawniczego Latarnik powieści „Zatoka Ostów”.

Normalne/nienormalne. Relacje rodzinne.

W relacjach rodzinnych rozpięta jestem pomiędzy dwiema skrajnościami. Jakoś się z tym pogodziłam, tym bardziej, że komfort jednej pomaga znosić dyskomfort drugiej, niemniej jednak chcę się tym doświadczeniem podzielić – bo może dla kogoś okaże się to ważne…

napisz do nas: listy@homiki.pl

Homiki.pl. Czasopismo zarejestrowane w Sądzie Okręgowym Warszawa Praga pod nr 2372 więcej »
Nr ISSN: 1689-7595

Powered by WordPress & Atahualpa