F.W. Foerster, Seksualna etyka i pedagogika. Z trzeciego wydania przetłomaczył Karol Schott, Warszawa 1911.

Friedrich Wilhelm Foerster (1869-1966) był niemieckim filozofem, etykiem i pedagogiem. Od 1898 r. wykładał filozofię i pedagogikę na uniwersytecie w Zurychu, w 1913 r. został profesorem nadzwyczajnym na uniwersytecie we Wiedniu, a rok później objął katedrę pedagogiki na uniwersytecie w Monachium. Był aktywnym przeciwnikiem militaryzmu i nacjonalizmu, w związku z czym musiał w 1922 r. opuścić Niemcy. Od 1926 r. mieszkał we Francji, a w 1940 r. wyemigrował do USA.

Pochodził z rodziny niereligijnej, kierującej się zasadami humanizmu, ale około trzydziestego roku życia uległ wpływom katolicyzmu. Uważał, że celem wychowania powinno być kształtowanie silnej osobowości panującej nad emocjami i zdolnej przeciwstawić się wpływom otoczenia, dojrzałej do wolności wyboru i jednocześnie przygotowanej do odpowiedzialnego zaangażowania społecznego.

Opublikował wiele prac poświęconych etyce, polityce i wychowaniu. Pierwsze wydanie „Sexualethik und Sexualpädagogik” ukazało się w 1907 r. Książka ta była kilkakrotnie wznawiana i tłumaczona na wiele języków. Homoseksualizm został w niej przedstawiony jako przejaw słabości moralnej, którą można i należy przezwyciężać za pomocą ascezy, wyzwalającej człowieka od „nieświadomych popędów” i kierującej go ku „duchowemu przeznaczeniu”.

Dodajmy, że polski przekład pracy został wydany przez miesięcznik „Prąd”, będący pismem o profilu katolicko-narodowym.

 

Skany z książki zostały udostępnione przez Piotra Schlegla.

 

Komentarze zostały wyłączone.

napisz do nas: listy@homiki.pl

Homiki.pl. Czasopismo zarejestrowane w Sądzie Okręgowym Warszawa Praga pod nr 2372 więcej »
Nr ISSN: 1689-7595

Powered by WordPress & Atahualpa