M. Waleryusa Marcyalisa epigramów ksiąg XII. Przekładał Jan Czubek, Kraków 1908.

M. Waleryusa Marcyalisa epigramów ksiąg XII. Przekładał Jan Czubek, Kraków 1908.

 

Marcjalis czyli Marcus Valerius Martialis (ur. ok. 40 – zm. 102 lub 104 n.e.) to pochodzący z terenów dzisiejszej Hiszpanii łaciński poeta, który niemal całe swe życie spędził w Rzymie. Był autorem ponad półtora tysiąca epigramów, z których większość zachowała się do naszych czasów.

Utwory Marcjalisa przez długi czas uważano za przejaw pogańskiego wszeteczeństwa, toteż ich przekłady na język polski zaczęto publikować dopiero w połowie XVIII w. Były to początkowo jedynie wybory i dopiero w 1908 r., nakładem krakowskiej Akademii Umiejętności, ukazała się całość epigramów w przekładzie Jana Czubka.

Marcjalis, pisząc o różnych sprawach otaczającego go świata, z lubością posługiwał się kpiną i wulgaryzmami. Spośród wielu utworów, poruszających ciekawe wątki obyczajowe związane z homoseksualnością, prezentujemy trzy. Pierwszy z nich (księga XI, epigram XLIII. Tłomaczenie) to dowcipne porównanie miłości małżeńskiej z miłością do chłopca, zawierające liczne odwołania do mitologii greckiej. W drugim z epigramów (księga XI, LXX. Chłopcy na sprzedaż) Marcjalis pokpiwa z Flakka, który wydawszy fortunę na zakup pięknych niewolników, stanął w obliczu bankructwa. Trzeci z utworów (księga XII, epigram XLII. Także małżeństwo) poświecony jest dwóm mężczyznom: Kalistratowi i Afrowi, którzy zawarli związek małżeński. Ceremonię zorganizowano na wzór praktykowanych przez Rzymian obrzędów ślubnych.

Książka w posiadaniu P. Fijałkowskiego.

 

(Aby powiększyć kliknij miniaturkę)

 

 

Komentarze zostały wyłączone.

napisz do nas: listy@homiki.pl

Homiki.pl. Czasopismo zarejestrowane w Sądzie Okręgowym Warszawa Praga pod nr 2372 więcej »
Nr ISSN: 1689-7595

Powered by WordPress & Atahualpa