Publius Vergilius Maro, Bukoliki Publiusza Wirgiliusza Marona. Przekładania Józefa Lipińskiego, Warszawa 1805

Publius Vergilius Maro, Bukoliki Publiusza Wirgiliusza Marona. Przekładania Józefa Lipińskiego, Warszawa 1805.

 

Sielanki rzymskiego poety Wergiliusza (70 p.n.e. – 19 p.n.e.), znane także jako bukoliki lub eklogi, są utworami wzorowanymi na sielankach greckiego poety Teokryta. Jednocześnie mają w części charakter autobiograficzny. Z powstałego w IV w. n.e. „Vita Vergiliana”, bazującego na wcześniejszych zapiskach, dowiadujemy się, że Wergiliusz był człowiekiem znanym z namiętności do pięknych młodzieńców. Jego szczególnymi ulubieńcami byli niewolnicy lub wyzwoleńcy Cebes i Aleksander. Aleksandra, którego otrzymał w darze od Azyniusza Polliona, upamiętnił jako Aleksisa (Alexego) w bukolice 2, powstałej około 42 r. p.n.e.

Sielanki Wergiliusza były począwszy od II połowy XVI w. wielokrotnie tłumaczone na język polski, przy czym w XIX w. powstało kilka ich przekładów. Poniżej przedstawiany bukolikę 2 w przekładzie pedagoga i pisarza doby klasycyzmu Józefa Lipińskiego (1764 – 1828). Warto w tym miejscu wspomnieć, ze sielanka ta, będąca najbardziej homoerotycznym dziełem Wergiliusza, została pominięta w wyborze jego bukolik opublikowanym po raz pierwszy w 1953 w serii „Biblioteka Narodowa” i wznowionym w 2006 r.

Do reprodukcji tekstu dołączamy fotografię mozaiki z III w. n.e. przedstawiającej Wergiliusza w otoczeniu muz, znalezionej w ruinach rzymskiego miasta Hadrumetum (obecnie Sousse w Tunezji).

 

Skany z książki zostały udostępnione do publikacji przez osobę, która zastrzega sobie anonimowość. Fotografia w zbiorach Pawła Fijałkowskiego.

 

Kliknij aby powiększyć obrazek

 

Komentarze zostały wyłączone.

napisz do nas: listy@homiki.pl

Homiki.pl. Czasopismo zarejestrowane w Sądzie Okręgowym Warszawa Praga pod nr 2372 więcej »
Nr ISSN: 1689-7595

Powered by WordPress & Atahualpa