Razem bezpieczniej

Bartek i Tomek
Bartek i Tomek wracali z imprezy. Trzymali się za ręce. Myśleli: „a co nam szkodzi?”. Stali na przystanku, w centrum miasta.
Bartek: Podszedł do nas chłopak i zapytał, czy my się trzymamy za rękę. Na to my, że tak, no przecież widać, nie? No i ten chłopak sobie poszedł. Za chwilę wrócił z czterema kolegami. Znowu nas zapytali, czy my się trzymamy za rękę. A my na to, że to nie ich sprawa…
Zaczęli ich szarpać. W efekcie Bartek miał siniaka na twarzy, Tomek nie miał obrażeń. Mogło być gorzej, gdyby nie przyjechał autobus, którym odjechali napastnicy.
Myśleli, że to koniec sprawy. Od tego czasu nie trzymali się za ręce. Pół roku później, na osiedlu gdzie mieszkali, Tomek usłyszał: „pedał, pedał!”. Nie przejął się. Po kilku dniach sytuacja się powtórzyła. Raz, drugi, trzeci. Doszło do konfrontacji. Tomek zagroził jednemu z nich pobiciem. Usłyszał: no ale bo ja was widziałem, jak wy się trzymaliście za ręce. Przez kolejne trzy miesiące wychodził z domu tylko do pracy, przestał chodzić do sklepów, wychodzić po zmroku. Zapadła decyzja: choćbyśmy się mieli zabić to się wyprowadzamy, gdzieś do cywilizacji.

Agnieszka i Krzysiek
Agnieszka z Krzyśkiem wracali z ulubionej knajpy. Być może zostali zaatakowani dlatego, że sprawcy usłyszeli, jak Krzysiek opowiadał jej o randce z chłopakiem, a może dostali, bo wcześniej w knajpie ich dwóch kolegów się pocałowało. Znajomi szli przodem, oni zostali z tyłu.
Agnieszka: nagle wypłynęło skądś trzech typów. I to tak: idziemy, rozmawiamy, ja nagle widzę Krzysiek leży na ziemi, a trzech facetów go kopie, wrzeszcząc: „Ty pedale!”. Zamiast uciekać rzuciłam się na pomoc. Jego skopali, mnie skopali, ja miałam rozwalony łuk brwiowy. Nasi znajomi zawrócili, ale tamci już uciekli. To był moment.
Ona spędziła kilka godzin na pogotowiu, zszywanie, tomograf, neurolog, okulista. On dostał w twarz. Przemocy fizycznej towarzyszyły wyzwiska: „pedał”, „ciota” i ostrzeżenie dla niej, żeby się nie zadawała z „pedałami”. Siniaki zeszły po jakimś czasie, obawa przed pobiciem została.

Nikt z nich nie zgłosił sprawy na policję. Bartek nie był pewien, czy pobicie było całkowicie winą napastników. Agnieszce i jej znajomym nawet nie przyszło to do głowy. Zresztą, co by to dało? Ci kolesie uciekli. Ja pamiętałam, że było ich trzech i byli duzi, Krzysiek pewnie niewiele więcej. No więc: szukaj wiatru w polu.

Skala zjawiska
Przemoc i przestępstwa motywowane uprzedzeniami, szczególnie te na tle homofobii, to temat o którym w Polsce rzadko się mówi. Brakuje rzetelnych statystyk, jedyne większe badania przemocy wobec osób LGB, dotyczą lat 2005-2006. Dane z raportu KPH i Lambdy są alarmujące. Przemocy fizycznej ze względu na orientację seksualną doznało około 14 % badanych kobiet i 20 % mężczyzn. To co siódma kobieta i co piąty mężczyzna. Przemocy psychicznej doznała co druga spośród badanych osób. Jeśli istnieją jakiekolwiek dane dotyczące osób transpłciowych, nie są one publicznie dostępne.

Prawo
Choć nasze przepisy chronią niektóre mniejszości (np. wyznaniowe), w Polsce (w odróżnieniu od wielu krajów, które sprawców aktów z nienawiści karzą surowiej, ze względu na ich poważne skutki psychologiczne i społeczne) „przestępstwa z nienawiści”, czy „mowa nienawiści” nie są w ogóle zdefiniowane.

Razem bezpieczniej („Out & Safe”)
Odsetek spraw zgłaszanych na policję jest dramatycznie niski. W oczach policji i państwa problemu nie ma. Trudno w takiej sytuacji o realną zmianę ustawodawstwa.
Osoby poszkodowane często nie znają swoich praw, obawiają się, że na posterunku spotkają je nieprzyjemności. Aby to zmienić KPH realizuje projekt „Razem bezpieczniej”. W każdym województwie działają asystenci i asystentki ds. przestępstw z nienawiści. Pomagają, informują o procedurach prawnych i policyjnych, prowadzą monitoring, organizują spotkania edukacyjne.

Aby lepiej zbadać skalę zjawiska prowadzimy badania o przemocy wobec gejów i lesbijek. W przyszłym roku opublikujemy raport na ten temat.
Jeśli doznałe(a)ś przemocy na tle homofobii wypełnij anonimową ankietę on-line:
www.bezpieczniej.kph.org.pl/ankieta.php

Więcej informacji znajdziesz na:
www.bezpieczniej.kph.org.pl
www.facebook.com/bezpieczniej

5 komentarzyRazem bezpieczniej

  • zewsząd i znikąd

    [Re: Razem bezpieczniej ]

    Pewne dane na temat przemocy wobec osób transpłciowych istnieją: w skali światowej zwykle grubo ponad 100 ofiar rocznie, w Polsce też zdarzały się takie wypadki…

  • krzsz1986@tlen.pl

    [Re: Razem bezpieczniej ]

    „Mnie to nie spotka” 😀

  • DK

    [Re: Razem bezpieczniej ]

    Jeśli chodzi o osoby trans to przede wszystkim psychiczna… I przydałoby się w Polsce coś takiego, co by uświadamiało rodziców tych osób, że to nie jest nic zboczonego, że okazuje się, że mają zamiast syna córkę i odwrotnie… Z doświadczenia wiem, jak te rodziny potrafią się zachować i jak potrafią zgnębić człowieka do tego stopnia, że nic poza wyprowadzką czy ucieczką (różnego rodzaju…) nie wydaje się lepszym wyjściem. I myślę, że taka akcja z psychologami czy seksuologami bardzo by się przydała…
    Niby jest transfuzja, ale coś mało działa w tym kierunku jak dla mnie. Tylko Warszawa… A takie osoby są w całej Polsce. Nawet w tych mniejszych miejscowościach.

    A pomysł z akcją bezpieczeństwa osób LGB bardzo ciekawie się zapowiada… Czekam, więc na dalszy ciąg jak to się rozwinie.

    Pozdrawiam.

  • krzsz1986@tlen.pl

    [Re: Razem bezpieczniej ]

    Nie znam takich przypadków, ale zgodzę się z DK. Potrafię sobie to doskonale wyobrazić Zaakceptowanie zmiany płci u członka rodziny musi być bardzo trudne (z punktu widzenia otoczenia to nie korekcja, tylko zmiana). Takim rodzinom przyda się pomoc.

  • zewsząd i znikąd

    [Re: Razem bezpieczniej ]

    „Pomoc” to odrobinę naiwne postawienie sprawy. Ot, sama znam osobę transseksualną – i to zdecydowanie dorosłą – która jest po prostu szykanowana przez rodzinę, dążącą za wszelką cenę do zagmatwania i przedłużenia postępowania. Obawiam się, że taka rodzina żadnej pomocy by nie chciała, tacy ludzie zawsze mają „najmojszą” rację. Trans-Fuzja proponuje akurat co innego: stworzenie ustawy przewidującej sposób postępowania przy korekcie płci (obecnie ustawy NIE MA – sytuacja wyjątkowa w Polsce, gdzie bądź co bądź casusów nie uznaje się za wiążące), by zrobić z tego postępowanie administracyjne i odebrać rodzinie możliwość blokowania sprawy.

Skomentuj

Możesz używać następujących tagów HTML

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  

  

  

Obraz CAPTCHY

*

Pamiętaj: zamieszczając komentarze akceptujesz regulamin

napisz do nas: listy@homiki.pl

Homiki.pl. Czasopismo zarejestrowane w Sądzie Okręgowym Warszawa Praga pod nr 2372 więcej »
Nr ISSN: 1689-7595

Powered by WordPress & Atahualpa