Jean Daniel Cadinot – czyli ciupcianie z klasą

Studio filmowe JDC kojarzyć mi się będzie zawsze z produkcjami porno- erotycznymi o wysokich wartościach estetyczno- artystycznych. To była prawdziwa sztuka erotyki a nie prymitywne, szybkie ruchanko w amerykańskim stylu. Te filmy miały klimat, nastrój, estetykę niespotykaną nigdzie indziej. W żadnym innym kraju, u żadnego innego porno twórcy. Bo JDC był jedyny w swoim rodzaju.

Jean Daniel Cadinot (*10. lutego 1944- +23. kwietnia 2008) zaczynał jako fotograf aktów męskich oraz portretów. Przed jego obiektywem przewinęli się między innymi Yves Navarre oraz piosenkarz Patrick Juvet. Prócz działalności fotograficznej JDC zajmuje się też dystrybucją fotek nagich mężczyzn a także, od 1978 roku, produkcją nisko budżetowych filmów kręconych na taśmie 8 i 16 mm. W tym też roku Cadinot zakłada słynną potem całej Europie własną wytwórnię French Art.

Cadinot wielką wagę przywiązywał do budowania klimatu, dlatego też rozbudowywał akcje lokując ją zawsze w konkretnym, ściśle określonym środowisku. Wszystko musiało być perfekcyjnie dopracowane, scenografia, kostiumy (potem ich brak), oświetlenie, muzyka. JDC przelewał gejowskie marzenia na taśmę filmową: seks w katolickim internacie, domu poprawczym, na wycieczce harcerzyków, na pikiecie w Paryżu albo podczas weneckiego karnawału. Filmy Cadinota po wycięciu wątków erotycznych były zwykłymi filmami fabularnymi. W jego filmach jest dużo humoru, ironii, ciętych i dowcipnych dialogów na wysokim poziomie intelektualnym. Cadinot zatrudniał do realizacji swoich filmów dobrych muzyków o światowej sławie, którzy nie udostępniali swoich prawdziwych nazwisk w czołówce filmowej i tworzyli pod pseudonimami.(wikipedia) Cadinot wybierał oczywiście szczególnie obdarzonych talentem, i nie tylko, młodych odtwórców ról pierwszo-, drugo-, i trzecioplanowych o niespotykanej, często orientalnej urodzie. Film Harem z 1984 roku, którego akcja rozgrywa się na bazarze Maghrebu stał się na całym porno- światku filmem kultowym.

Jean Daniel był tancerzem w imperium zmysłów. Niczym złota rybka spełniał najskrytsze marzenia gejów, pod warunkiem, że były subtelne. Realizował w swej, oryginalnej, estetycznej konwencji nawet sceny gwałtu. Filmy Cadinota to połączenie fantazji z wyobraźnią. Klienci potrafili docenić niewątpliwy kunszt tych fantazmatów i artystycznych obsesji. W poszukiwaniu nowych modeli JDC podróżował często do Afryki północnej. Bo Cadinota fascynowali ponad wszystko ciemnoskórzy, hebanowi Arabowie.

Mino dość lekkiego prowadzenia się, reżyser zmarł na prozaiczny zawał serca. Jego śmierć minęła prawie bez echa w środowisku. Nowe pokolenie podążało za swymi erotycznymi marzeniami korzystając z nowoczesnych środków wyrazu oraz rozwiązań technicznych, zaś Cadinot pozostał konserwatystą do końca, a zmierzch VHS-s i przestawienie produkcji na DVD zniósł sam i jego firma dosyć źle. Próbując dopasować się do oczekiwań nowej, młodszej widowni kopiował nie zawsze w sposób udany nowe trendy sprzeniewierzając się własnej, tak niegdyś rozpoznawanej estetyce. By odzyskać utracony rynek JDC od 2000 r. podjął się produkcji remaków wcześniejszych nakręconych na celuloidzie filmów. Nagła śmierć przerwała te usiłowania.

Warto czasem sięgnąć do starej Vodeoteki i przypomnieć sobie dawno zapomniane taśmy wideo. Tak porno- filmów nie kręci już nikt. W tym roku była pierwsza rocznica śmierci Jeana Daniela, francuskiego porno łobuza i homo- żula. Z polskich gejowskich portali o JDC nikt nie pamiętał…

Wybrana filmografia:

1980: Tendres adolescents
1980: Stop
1980: Hommes de Chantier
1981: Garçons de Rêves
1981: Les Hommes préfèrent les Hommes
1981: Scouts (1981)
1982: Aime … comme Minet (1982)
1982: Garçons de Plage (1982)
1983: Sacré Collège (1983)
1983: Age Tendre et Sexes Droits (1983)
1983: Charmants Cousins (1983)
1984: Harem (1984)
1984: Le Jeu de Pistes (1984)
1984: Les Minets Sauvages (1984)
1984: Stop Surprise (1984)
1985: Top Models (1985)
1985: Classe de Neige (1985)
1986: Le Voyage à Venise (1986)
1986: Sous le signe de l’étalon (1986)
1986: Le Garçon Près De La Piscine (1986)
1986: L’Amour Jaloux (1986)
1987: Escalier de Service (1987)
1987: Deuxième Sous-sol (1987)
1987: Chaleurs (1987)
1988: Séance Particulière (1988)
1988: Pension Complète (1988)
1989: La Main Au Feu (1989)
1989: Le Désir En Ballade (1989)
1989: Crash Toujours (1989)
1990: Service Actif (1990)
1990: Coursier (1990)
1991: Service Actif II (1991)
1992: La Maison Bleue (1992)
1992: Gamins de Paris (1992)
1993: Tequila (1993)
1993: L’Expérience Inédite (1993)
1993: Corps d’Élite (1993)
1994: Paradisio Inferno (1994)
1994: Musée Hom (1994)
1994: Les Minets de L’Info (1994)
1994: Maurice Et Les Garçons (1994)
1995: Garçons d’Étage (1995)
1996: Pressbook (1996)
1996: Garçons d’Étage II (1996)
1996: Désirs Volés (1996)
1996: Coup de Soleil (1996)
1997: Techno Boys (1997)
1997: L’Insatiable (1997)
1998: Sortie de Secours (1998)
1998: Macadam (1998)
1998: Etat d’Urgence (1998)
1999: Squat (1999)
1999: Safari City (1999)
1999: S.O.S. (1999)
2000: Sans Limite (2000)
2000: Double En Jeu (2000)
2000: C’est la vie! (2000)
2002: Mon Ami, mes Amants (2002)
2002: Cours Privés (2002)
2003: Crescendo (2003)
2004: Hammam (2004)
2004: Secrets de Famille (2004)
2005: Nomades (2005)
2005: Plaisirs d’Orient (2005)

Janusz Boguszewicz tłumacz, belfer, germanista, publicysta, gej, komunista, ateista, czasami „mason” i anty-kaczysta. Ostatnio feminista i antyglobalista. WYKSZTAŁCIUCH. Współpraca z portalami homiki.pl, innastrona oraz magazynem Replika.

 

Autorzy:

zdjęcie Janusz Boguszewicz

Janusz Boguszewicz

tłumacz, belfer, germanista, publicysta, gej, komunista, ateista, czasami „mason” i anty-kaczysta. Ostatnio feminista i antyglobalista. WYKSZTAŁCIUCH. Współpraca z portalami homiki.pl, innastrona oraz magazynem Replika.

29 komentarzy do:Jean Daniel Cadinot – czyli ciupcianie z klasą

  • wit

    [Re: Jean Daniel Cadinot – czyli ciupcianie z klasą]

    O tak… Cadinot… klasyka z klasą!

  • marcin

    [Re: Jean Daniel Cadinot – czyli ciupcianie z klasą]

    O tak… bardzo lubię filmy Cadinota!

  • zewsząd i znikąd

    [Re: Jean Daniel Cadinot – czyli ciupcianie z klasą]

    Tylko co znaczy po polsku końcówka „-s” w dziwacznej formie „VHS-s”? Po polsku czegoś takiego nie ma, można powiedzieć „kaset VHS” albo bardziej skrótowo i potocznie „VHS-ów”. Swoją drogą mnie też doskwiera odejście tychże… pornografii nie oglądam, ale zwyczajne filmy na VHS są już trudno dostępne, na pewno nie w wypożyczalniach, a odtwarzacza DVD nie mam. Nawet mój komputer został wyprodukowany, gdy DVD dopiero wchodziły i nie rozpoznaje płyt innych niż CDR i dźwiękowe…

  • mTV

    [Re: Jean Daniel Cadinot – czyli ciupcianie z klasą]

    brawo w koncu golizna :-)

  • mTV

    [Re: Jean Daniel Cadinot – czyli ciupcianie z klasą]

    brawo w koncu golizna :-)

  • junior

    [Re: Jean Daniel Cadinot – czyli ciupcianie z klasą]

    super, że przypomniano starego, poczciwego Cadinota. Łezka się w oku kręci :)

  • redaktorka traktorka

    [Re: Jean Daniel Cadinot – czyli ciupcianie z klasą]

    I poczytałam, i obejrzałam. Przeczytałam raz, ale obejrzałam już razy kilka i pewnie z kilka razy jeszcze obejrzę, bo jakoś mnie oglądanie mniej niż czytanie męczy :) to do miłego Panie Kolego, wpadnę znów z koleżanką wiśniówką pewnie!

  • Damian

    [Re: Jean Daniel Cadinot – czyli ciupcianie z klasą]

    dobry i podobny artykul po andgielsku:
    http://www.glbtq.com/arts/cadinot_jd.html




Skomentuj

  

  

  

Obraz CAPTCHY

*

Możesz używać następujących tagów HTML

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Pamiętaj: zamieszczając komentarze akceptujesz regulamin

napisz do nas: listy@homiki.pl

Homiki.pl. Czasopismo zarejestrowane w Sądzie Okręgowym Warszawa Praga pod nr 2372 więcej »
Nr ISSN: 1689-7595

Powered by WordPress & Atahualpa