Islam przyjazny homoseksualizmowi?

Zapraszamy do lektury interesującego artykułu Samara Habiba „Muzułamańska hermeneutyka przyjazna homoseksualistom” (ISIM Review, tłum. Marta Minakowska).

Publikujemy jego fragment.
Całość tekstu na stronie Arabia.pl: http://www.arabia.pl/content/view/291691/151/

***

Muzułmanie na całym świecie badają sposoby bycia jednocześnie gejem i częścią muzułmańskiej społeczności. Choć wydaje się, iż postawa zakazu wobec homoseksualizmu w islamie może to utrudniać, poglądu tego nie podzielają wszyscy muzułmanie. Istnieje również przeciwstawna im kultura muzułmańskich gejów, którzy pokazują, iż niekoniecznie wszyscy religijni uczeni byli przeciwni homoseksualizmowi.

Artykuł ten porusza kwestię takiego rozumienia islamu, które zezwala na związki homoseksualne.

Wielu zwyczajnych muzułmanów wierzy, iż muzułmańska hermeneutyka przyjazna homoseksualizmowi jest niemożliwa albo przynajmniej, iż jest ona fałszywa. Z wielu powodów może się wydawać, iż rzeczywiście jest ona mocno desperacką próbą pogodzenia tego, czego nie da się pogodzić. Jednakże Scott Kugle odpiera to przypuszczenie, twierdząc, iż słowo gej i muzułmanin należą do siebie, ponieważ formułują podstawę tożsamości współczesnych społeczeństw muzułmańskich na całym świecie.

Co więcej, analiza jak islam i homoseksualizm mogłyby zostać ideologicznie pogodzone, jest kwestią, która nie została poważnie zbadana w ostatnich latach. Nawet gdy ma to miejsce, nie czynią tego naukowcy, ale muzułmańscy aktywiści, będący lesbijkami/gejami/osobami transseksualnymi/biseksualnymi/obojnaczymi, dla których jest to ważne z przyczyn osobistych. Z tego względu naukowcy mają małe pojęcie o tym, jak wygląda islam przyjazny homoseksualizmowi, a przede wszystkim, czy jego istnienie jest w ogóle możliwe.

W istocie status homoseksualizmu w Koranie jest bardziej mętny i elastyczny niż według tego, co twierdzi ustalone prawo szariatu i większość populacji. W rzeczywistości kara przypisana za homoseksualizm w szariacie, którą stosuje się w miejscach takich jak Arabia Saudyjska, Iran czy Nigeria, wywodzi się z hadisu na temat Alego Ibn Abi Taliba, kuzyna Proroka i oponenta Aiszy w Bitwie Wielbłądziej, która nastąpiła krótko po śmierci Proroka. Po śmierci Proroka dwaj mężczyźni złapani na akcie homoseksualnym zostali postawieni przed oblicze Alego Ibn Abu Taliba. Wkrótce stało się jasne, że żaden z Towarzyszy Proroka nie był w stanie podać ani przypomnieć sobie hadisu, w którym Prorok ustanowiłby karę za uprawianie homoseksualizmu. Młody gej, muzułmanin, z którym przeprowadzono wywiad do filmu dokumentalnego, opowiada tę historię, co wskazuje, iż między muzułmańskimi gejami istnieje świadomość, iż zasadność stosowania kary za homoseksualizm w krajach muzułmańskich można podważyć. Ibn Abi Talib w każdym razie, nakazał zrzucenie dwóch mężczyzn z dachu i obrzucenie ich gradem kamieni.

Wydarzenie to wyznacza pierwszą oficjalną postawę muzułmańskiego przywódcy w kwestii relacji homoseksualnych, stąd też incydent ten zdaje się być źródłem współczesnego stosunku islamu do związków homoseksualnych. Zaalarmował również wczesnych uczonych z dziedziny fiqhu, którzy zdali sobie sprawę, iż informacje na temat zakazu homoseksualizmu lub kary za homoseksualizm nie są wystarczające tak w Koranie, jak i w autentycznych hadisach, które zostały wyselekcjonowane i zebrane przez al-Buhari’ego. Ponadto sprawili oni, iż wyłonił się żywy i negujący dyskurs na ten temat. Cytowali wątpliwe hadisy, to znaczy takie, które nie posiadały właściwego łańcuszka przekazicieli, który sięgałby aż Proroka i jego Towarzyszy. Opowiadały one o tym, iż Prorok uważał homoseksualne kontakty mężczyzn oraz kobiet za grzeszne, równe zinie, a także iż surowa kara spadnie na aktywnego i pasywnego partnera.

Współczesny muzułmański prąd większościowy w stosunku do homoseksualizmu, który jest reprezentowany np. przez szeroko znanego Szejcha Yusufa al-Qardawi’ego, odziedziczył sposób interpretacji religijnych tekstów, który doprowadził do tych samych, negatywnych i potępiających wniosków na temat homoseksualizmu. Takie metody interpretacji można odnaleźć w dziełach takich naukowców z dziedziny fiqhu jak al-Zuhri, al-Thahabi, al-Suyuti, al-Mashtoolee lub al-Hindi, którzy często opierali się na hadisach maqtu’a (hadisach, których łańcucha przekazicieli nie można doprowadzić wstecz do wiarygodnych źródeł), aby uzasadnić karanie za homoseksualizm.

(opr. mt)

3 komentarzy do:Islam przyjazny homoseksualizmowi?

  • Jacek

    [Re: Islam przyjazny homoseksualizmowi?]

    Gratuluję redaktorkom portalu ARABIA.pl poruszenia tego tematu. Obok uciśnionych kobiet są jeszcze ludzie wśród muzułmanów. Temat trudny, wypalajacy ale warto.

  • Jacek (oryginalny)

    [Re: Islam przyjazny homoseksualizmowi?]

    A ja specjalnie sie nie entuzjazmuje. Perspektywa mojego zycia to mniej niz pol wieku, a ewolucja religii (tzn. zanik religii i rozwoj wiary) potrwa jeszcze troche.

  • reksio

    [Re: Islam przyjazny homoseksualizmowi?]

    Również nie widzę w tym artykule nic szczególnego. No chyba ze „mętny” stosunek do homoseksualizmu można uznać za postępowy, podobnie jak fakt że zamordowano kogoś w imię głupiej czy głupszej zasady religijnej :/




Skomentuj

  

  

  

Obraz CAPTCHY

*

Możesz używać następujących tagów HTML

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Pamiętaj: zamieszczając komentarze akceptujesz regulamin

napisz do nas: listy@homiki.pl

Homiki.pl. Czasopismo zarejestrowane w Sądzie Okręgowym Warszawa Praga pod nr 2372 więcej »
Nr ISSN: 1689-7595

Powered by WordPress & Atahualpa