- homiki.pl - http://homiki.pl -

W sam raz na niedzielę

Posted By PTT On 8 września 2007 @ 21:05 In Kraj,Świat | 4 Comments

Cywilizacja śmierci znowu atakuje! Tym razem w Bedlam Theatre w stolicy Szkocji.

„Równie porywczy co niepokojący tekst „Corpus Christie” jest wariacją na temat wymyślonej postaci Jezusa urodzonego w latach 70. w jednym z najbardziej konserwatywnych miast Teksasu. pisze www.onet.pl [1]. Bohater sztuki jest osobą zagubioną i cierpiącą z powodu swej nieokreślonej tożsamości seksualnej. Jezus z Teksasu to młody gej, pożądający Judasza, który i tak na koniec go zdradzi.

Przedstawiony w sztuce Chrystus jest na wskroś ludzki, rozdarty między swoją duchową misją a miłością do Judasza, od pierwszego momentu skonfliktowany z Kościołem reprezentowanym przez postać samego faryzeusza ubranego niczym biskup (pomysł wykorzystany wcześniej w filmie Pasoliniego).

Każdy moment sztuki jest świadomym przekraczaniem wszelkich granic: apostołowie odtwarzani są przez aktorki i aktorów homoseksualistów, a niekończące się dozowanie kontrowersyjnych szczegółów wywołało już protesty jednego z biskupów Edynburga, oburzonego treścią sztuki. Jakby tego było mało, „Corpus Christie” inscenizowany jest w dawnym budynku kościoła, co dodatkowo wzmaga gniew najbardziej konserwatywnych kręgów szkockiego kleru. Co ciekawe, kalifornijska grupa teatralna przedstawiła tę wersję sztuki w jednym z kościołów Los Angeles, zaproszona przez księdza, do głębi poruszonego przekazem sztuki. Niezbadane są wyroki boskie… (…)

Z prowokacją mamy do czynienia na każdym kroku, także podczas przedstawiania ostatnich dni życia Jezusa. Na przykład Ostatnia Wieczerza składa się z hamburgera i gazowanego napoju z McDonald’s symbolizujących chleb i wino. Legendarny pocałunek Judasza jest tu namiętnym pocałunkiem w usta, zaś w dniu egzekucji Piłat pyta tłum, kogo ma uwolnić: geja czy Barabasza.

Jezus grany jest przez Jamesa Brandona, aktora, który zapewnia, że wcielenie się w tę rolę nie było dla niego niczym trudnym: – To fascynująca postać dla każdego artysty – mówi. Pomimo licznych prowokacji sztuka ma dużą moc dramatyczną. Kulminacyjnym punktem spektaklu jest ukrzyżowanie, przedstawione jako atak na homoseksualizm bohatera.

Powyższa informacja nasuwa parę wniosków. Po pierwsze – jest to niezwykłe doświadczenie wolności sztuki w Wielkiej Brytanii. Nawet nie próbujmy sobie wyobrazić tej adaptacji w IVRP.

Po drugie – Czy w tym przypadku „walka o równouprawnienie” i wymowa sztuki na pewno jest walką, czy azaliż tylko niezgrabną formą reklamy przedstawienia?

Po trzecie – ikona masowej konsumpcji – hamburgera – w rękach ikony masowej konsumpcji duchowości, jaką stał się Jezus, podczas najczęściej cytowanej sceny z Biblii może powodować co najwyżej zgagę.

źródło: http://wiadomosci.onet.pl/1432256,240,kioskart.html [2]


Article printed from homiki.pl: http://homiki.pl

URL to article: http://homiki.pl/index.php/2007/09/w-sam-raz-na-niedziel/

URLs in this post:

[1] www.onet.pl: http://www.onet.pl

[2] http://wiadomosci.onet.pl/1432256,240,kioskart.html: http://wiadomosci.onet.pl/1432256,240,kioskart.html

[3] Piotr Bukowski: http://homiki.pl/index.php/autorship/nuke_topic_1/

Copyright © 2011 homiki.pl. Wszelkie prawa zatrzeżone.