Homoseksualizm w psychologii

Miło nam donieść, że nasz portal stał się współbohaterem pracy socjologicznej. Wojciech Ehrhardt jest obecnie absolwentem studiów licencjackich socjologii, specjalności media i komunikacja społeczna na AGH. Kiedy jego praca licencjacka była jeszcze w „powijakach” skontaktował się z naszą redakcją w sprawie udostępnienia materiałów oraz danych, które w przypadku pracy mogłyby się przydać.

Homiki są otwarte i przyjazne, więc chętnie wsparły studenta (zawsze zresztą starają się pomagać młodym ludziom piszącym prace na temat homoseksualizmu). I dobrze, bo praca powstała, została pozytywnie zrecenzowana i obroniona. Promotorem jest specjalista od mniejszości narodowych profesor Walter Żelazny, a recenzentem psycholog społeczny doktor Maria Grzegorzewska.

Tytuł pracy brzmi „Wizerunek polskich mniejszości seksualnych na podstawie portali internetowych gejowo.pl i homiki.pl”.
„Analizowane w tej pracy portale, pomimo tego, że reprezentują polskie mniejszości seksualne, spełniają zupełnie inne funkcje. Jest to pochodna przyjęcia dwóch różnych strategii reagowania na nieprzyjazne gejom i lesbijkom środowisko.” – pisze Wojciech Ehrhardt. O tym, co różni obydwa portale według socjologa napiszemy niebawem na naszym portalu. Niebawem praca dyplomowa będzie udostępniona dla chętnych w dziale „download”

Fragmenty pracy Wojtka Erhardta będziemy publikować na naszym portalu. Dzisiaj publikujemy fragment „Homoseksualizm w psychologii”.

Homoseksualizm w psychologii

W psychologii prawdziwą burzę wywołał raport Kinsey’a, który dostarczył dowodów, że orientacja seksualna człowieka to sprawa wyjątkowo złożona. Otóż podług jego badań duży procent mężczyzn miał za sobą co najmniej jeden kontakt homoseksualny, a około 4% było homoseksualistami, podobnie rzecz się miała z kobietami.

W 1973 Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne skreśliło homoseksualizm z listy zaburzeń psychicznych. Badania wykazywały, iż geje i lesbijki byli bardzo często ludźmi produktywnymi i szczęśliwymi, którzy nie zmieniliby swojej orientacji seksualnej, nawet gdyby okazało się to możliwe (Zimbardo 1999:456). Pomimo tego, we współczesnej psychologii spotykamy wiele różnych sprzecznych opinii na temat homoseksualizmu.

Niezwykle interesujące stanowisko przyjmuje socjobiologia i jej spadkobierczyni – psychologia ewolucyjna. Twórca koncepcji socjobiologicznej, Edward Wilson (Boczkowski 2003:48-49), uważa, że genetycznie uwarunkowane są pewne cechy psychiczne, które współistniejąc z niektórymi uwarunkowaniami środowiska mogą powodować homoseksualizm. Skoro jednak najczęściej homoseksualiści nie pozostawiają po sobie potomstwa, to dlaczego skłonność seksualna do osobników tej samej płci nie została w toku ewolucji biologicznej wyeliminowana? Wilson sięgając do czasów, kiedy ludzie żyli
w społecznościach zbieraczy i myśliwych, rozwija następującą hipotezę. Nieduże grupy konkurowały ze sobą o teren i pożywienie. W niektórych z nich mogli występować wyłącznie heteroseksualiści, w innych również homoseksualiści, którzy często byli doradcami wodza czy też szamanami. Jeśli grupy z homoseksualistami odnosiły sukcesy, to geny, które były odpowiedzialne właśnie za homoseksualizm mogły za pomocą mechanizmu doboru krewniaczego zostać utrwalone. Jeśli rodzic, brat lub siostra homoseksualisty rozmnażali się, to przekazane zostają niektóre kopie ich genów, wspólnych dla krewnych biologicznych (Zimbardo 1999:457). Tezę tę potwierdzały obserwacje społeczeństw, gdzie homoseksualiści cieszą się wysokim statusem. Za przykład można uznać indiańskich szamanów po obu stronach Pacyfiku, których częsty homoseksualizm wiązany był ze zdolnościami magicznymi (Kubica 2005:160). Może to działać na korzyść ich rodzin, wzmagając szanse reprodukcyjne. Często też homoseksualizm wiąże się z pewnymi zaletami lub zdolnościami. Niektóre dane wskazywały na podwyższony iloraz inteligencji i aktorskie zdolności, które pozwalają gromadzić dobra i wpływać na korzyść rodziny. Kuligowski (2002:101-102) podaje opinię Hollinghursta, który uważa, że skoro homoseksualiści nie mogą mieć w zasadzie dzieci, ich praca musi być twórcza i efektywna, musi przynosić solidne i konkretne rezultaty. Psycholog ewolucyjny Steven Pinker (2006:290) nawiązuje do koncepcji filozofa Richarda Rorty’ego. Wiele pojęć, którymi posługujemy się na co dzień, jak np. murzyn czy homoseksualista, to wymyślone kategorie, upraszczające życie, które bardziej szkodzą niż pomagają. Są one subiektywnymi konstrukcjami społecznymi.

Według zwolenników orientacji poznawczo – behawioralnej wczesne doświadczenia erotyczne decydują o orientacji seksualnej (Zimbardo 1999:458). Większość dzieci zawiera przyjaźnie w obrębie tej samej płci. Gdy zaczynają się stosunkowo wcześnie onanizować
i fantazjować seksualnie, zanim dojdzie do bliższych kontaktów/związków z płcią przeciwną, przyjemność seksualna może zostać powiązana z rówieśnikami tej samej płci. Na przykład teoria uwiedzenia zakłada możliwość rozwoju homoseksualizmu u osób, które podczas swojego rozwoju psychoseksualnego doznały kontaktu z homoseksualistami (Lew-Starowicz, Dulko 2005:42).

Początkowo dyskutując o homoseksualistach naukowcy traktowali ich jako niepełne kobiety lub jako niepełnych mężczyzn lub jako kobiety uwięzione w męskich ciałach
i odwrotnie (Majka-Rostek 2002:1994). Spowodowały to poglądy Zygmunta Freuda, który traktował homoseksualizm jako pewnego rodzaju zahamowanie rozwoju seksualnego. Według Małgorzaty Eichler i jej współpracowników (2002:122-124) kluczem do zrozumienia homoseksualizmu jest kompleks Edypa i związane z nim procesy identyfikacji. Kompleks ten może przebiegać na dwa sposoby. Pozytywny powoduje rozwinięcie się orientacji heteroseksualnej, negatywny natomiast staje się przyczyną homoseksualizmu. Istotą kompleksu jest początkowo kazirodcze pożądanie rodzica odmiennej płci i lęk przed drugim. Następnie pożądanie i wrogość zostaję wyparte przez chęć identyfikacji z rodzicem tej samej płci, które z czasem powoduje symboliczne zaspokojenie seksualne. Efektem prawidłowego przebiegu jest wyparcie kompleksu Edypa. Jego negatywna forma spowodowana jest chęcią dziecka do seksualnego połączenia się z rodzicem tej samej płci i rywalizacją o jego uczucia
z rodzicem płci przeciwnej. Męski homoseksualizm najczęściej spowodowany jest koncentracją na matce, która utrudnia skupienie zainteresowań na innej kobiecie. W rezultacie powoduje to identyfikację z matką. Innymi czynnikami potęgującymi możliwość nieprawidłowej identyfikacji jest zbytnia bierność ojca, jego nieobecność, strach przed nim czy nadmierna zaborczość matki w stosunku do dziecka. Do następnych przyczyn męskiego homoseksualizmu Freud zalicza pogardę dla żeńskich narządów płciowych oraz narcystyczne poszukiwania obiektu, co jest znaczne prostsze niż poszukiwanie partnera odmiennej płci. Pośród przyczyn żeńskiego homoseksualizmu Freud wyróżnia chłodną postawę matki, która powoduje poszukiwanie rekompensaty matczynej miłości w związku z inną kobietą. Córka zmienia też obiekt swego seksualnego zainteresowania, gdy matka traktuje ją jako przeciwniczkę w rywalizacji o względy męża. Często rezygnacja z pociągu do ojca powoduje u małej dziewczynki identyfikację z nim.

Wojciech Ehrhardt (maciekmuka (małpa) interia.pl)

Bibliografia:

  • Boczkowski Krzysztof , (2003), Homoseksualizm. Kraków: Inter Esse.
  • Eichler Małgorzata et al., (2002), Psychoanaliza a homoseksualizm. W oku edypalnego cyklonu. W: „Zrozumieć płeć. Studia interdyscyplinarne”, red. Alicja Kuczyńska. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
  • Kubica Grażyna, (2005), Homoseksualizm w antropologii społeczno-kulturowej. Szkic problematyki. W: „Homoseksualizm, perspektywa interdyscyplinarna”, red. Krystyna Slany, Beata Kowalska i Marcin Śmietana, Kraków: Zakład Wydawniczy NOMOS.
  • Kuligowski Waldemar, (2002), Siedem szkiców do antropologii miłości. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie.
  • Lew-Starowicz Zbigniew, Michał Lew-Starowicz i Stanisław Dulko, (2005), Homoseksualizm. W: „Homoseksualizm, perspektywa interdyscyplinarna”, red. Krystyna Slany, Beata Kowalska i Marcin Śmietana, Kraków: Zakład Wydawniczy NOMOS.
  • Majka-Rostek Dorota, (2002) Kobiecość i męskość a homoseksualizm. W: „Zrozumieć płeć. Studia interdyscyplinarne”, red. Alicja Kuczyńska. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
  • Pinker Steven, (2006), Tabula Rasa. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
  • Zimbardo Philip G., (1999), Psychologia i życie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN SA.

    Autorzy:

    zdjęcie Wojciech Ehrhardt

    Wojciech Ehrhardt

    autor zmigrowany z php-nuke – ID: 213; nazwa: WojciechEhrhardt

  • 146 komentarzy do:Homoseksualizm w psychologii

    • Olaf Gustavsson

      [To tylko hipotezy, przypuszczenia...]

      bo jak wyjasnic sytuacje, gdy ja jestem gejem, a moj brat jest zdecydowanym hetero, pomimo iz mamy takich samych rodzicow, w dodatku nam obydwu zawsze brakowalo ojca, ktory byl (i jest) nieobecny emocjonalnie w naszym zyciu. Uwazam, ze nauka nigdy nie znajdzie odpowiedzi na to skad biora sie osoby homosexualne. Zreszta na wiele rzeczy nie znajdzie odpowiedzi, np. skad bierze sie glupota Ojca Dyrektora :)

    • 3db

      [Re: Homoseksualizm w psychologii]

      Olaf, twoja sytuacja wcale wyjasnienia nie wymaga, bo każdy człowiek różni się nie tyle czynniki takie jak rodzice, dom, otoczenie mają na niego wpływ ale i cała reszta, doświadczenie, sytuacje, dziecko jest jak gąbka
      z tego co znam kilka osób to często się u nich pojawia motyw własnie nieobecnego ojca, albo brak jakiejś równowagi miedzy ojcem, matką, ja jestem zwolennikiem raczej tej teorii ;p
      a co do o. rydzyka uważam że to madry człowiek… nie każdy przecież ma kupe forsy jak on, a że postępuje jak ostatni debil to już inna sprawa ;p




    Skomentuj

      

      

      

    Obraz CAPTCHY

    *

    Możesz używać następujących tagów HTML

    <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

    Pamiętaj: zamieszczając komentarze akceptujesz regulamin

    napisz do nas: listy@homiki.pl

    Homiki.pl. Czasopismo zarejestrowane w Sądzie Okręgowym Warszawa Praga pod nr 2372 więcej »
    Nr ISSN: 1689-7595

    Powered by WordPress & Atahualpa