Wszystko co trzeba wiedzieć o paradzie!

Parada Równości odbywa się w najbliższą sobotę w godzinach 14.00 – 17.30. Oto trasa:

Zapoznaj się z manifestem! Wykorzystaj jego hasła przy tworzeniu transparentów!!

Manifest zamieszczono na stronach Fundacji Róności.

1. Prawo do zawierania związków

Jesteśmy ludźmi. Reprezentujemy różne systemy wartości, wykonujemy różne zawody, pochodzimy z różnych grup społecznych. Wiele nas różni. Jednak wspólnym dla nas dążeniem jest dążenie do szczęścia. Potrzeba bliskości drugiego człowieka, wspólnota emocjonalna i intelektualna, potrzeba podmiotowości i partnerska opieka, poczucie bezpieczeństwa, jakie daje obecność bliskiej osoby, to potrzeby które odczuwamy na co dzień. Ich zaspokojenie jest warunkiem szczęścia. Granicą naszego szczęścia jest krzywda drugiego człowieka.

Jesteśmy obywatelami Rzeczpospolitej Polskiej i chociaż każdy z nas należy do jakiejś mniejszości, to jedno nas łączy. Jako obywatele mamy prawo domagać się, żeby wszystkich nas traktowano w jednakowy sposób. Mamy prawo domagać się od państwa równych praw. Kiedy nasz partner/ partnerka jest chora, chcemy móc dowiedzieć się u lekarza o jego/ jej zdrowie. Chcemy móc podjąć decyzję o przeprowadzeniu operacji wtedy, gdy on/ona nie będzie mogła podjąć jej samodzielnie. Chcemy bez zbędnych formalności dziedziczyć po nim/ niej. Chcemy mieć prawo do wspólnego mieszkania. Chcemy mieć prawo do wspólnego rozliczania się z podatków. Chcemy uzyskiwać podobną pomoc od państwa w naszym dążeniu do szczęścia i podobną tego szczęścia ochronę.

Państwo działa na rzecz swoich obywateli i w ich imieniu, stanowiąc i egzekwując prawo. Jako obywatele Rzeczpospolitej Polskiej mamy prawo domagać się ustanowienia prawa, które dawałoby nam możliwość godnego życia. Właściwym sposobem zapewnienia równych praw obywatelom Rzeczpospolitej Polskiej o orientacji homoseksualnej jest ustanowienie prawnej podstawy istnienia związków partnerskich, podstawy godnego życia w związku.

Polska Konstytucja określa małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, nie zabrania jednak wprowadzania regulacji prawnych, pozwalających na sformalizowanie związku dwóch kobiet czy dwóch mężczyzn. Nie istnieją żadne racjonalne przesłanki, które uzasadniałyby odmowę przyznania partnerom tej samej płci praw spadkowych, prawa do odwiedzania partnera w szpitalu czy więzieniu, prawa do wspólnoty majątkowej, prawa do wspólnego opodatkowywania się, prawa do podejmowania decyzji o leczeniu partnera, czy wreszcie praw alimentacyjnych. Odmawianie osobom pozostającym w związkach partnerskich tych praw ma charakter dyskryminujący i jest przykładem nierównego traktowania obywateli przez państwo. Przykład to tym bardziej rażący, że dotyczy największej mniejszości społecznej, liczącej setki tysięcy obywateli Rzeczpospolitej.

Lesbijki i geje są obywatelami Rzeczpospolitej Polskiej w tym samym stopniu i zakresie, co osoby heteroseksualne. W takim samym stopniu przysługuje im również prawo do szczęścia, również szczęścia w życiu osobistym. Zadaniem państwa jest stworzenie obywatelom jak najlepszych warunków do osiągnięcia szczęścia, bez względu na ich orientacje seksualną.

Dlatego domagamy się uchwalenia ustawy o zarejestrowanych związkach partnerskich!

2. Prawo do rzetelnej edukacji

Jesteśmy częścią polskiego społeczeństwa. Żyjemy w polskim społeczeństwie, na co dzień zmagamy się ze wszystkimi problemami, dotyczącymi tego społeczeństwa. Każdy i każda z nas jest jednocześnie indywidualnością – jednostką, która oddziałuje na społeczeństwo i na którą społeczeństwo nieustannie oddziałuje. Jesteśmy w tym społeczeństwie mniejszością, narażoną na liczne przejawy nietolerancji, braku akceptacji, na agresję i przemoc. Przyczyna społecznej agresji wobec osób homoseksualnych leży naszym zdaniem w braku edukacji.

Społeczeństwo i jednostki je tworzące żyją stereotypami i uprzedzeniami. Z przykrością stwierdzamy, że polski system edukacji publiczne środki masowego przekazu nie tylko nie podejmują działań, które miałyby zmienić nastawienie społeczne, a wręcz przeciwnie – ugruntowują stereotypy i uprzedzenia wobec osób homoseksualnych. Społeczeństwo nie ma źródeł wiedzy o tym, czy jest orientacja seksualna. Nie ma programów edukacyjnych, które w rzetelny sposób informowałyby o specyfice różnych orientacji seksualnych, które pokazywałyby osoby o różnych orientacjach seksualnych jako równoprawnych członków społeczeństwa. Polki i Polacy nie mają skąd dowiedzieć się o tym, że od przeciętnych heteroseksualistów różnimy się jedynie tym, kogo kochamy, a nie tym, jacy jesteśmy. Strach przed odmiennością, innością buduje postawy nietolerancyjne i agresywne. Strach i niewiedza prowadzą do odrzucenia społecznego osób homoseksualnych. Z kolei strach osób homoseksualnych przed agresją, odrzucenie przez społeczeństwo prowadzi do uczucia wyobcowania, a w konsekwencji do depresji, czy aktów samobójczych.

Dlatego domagamy się realizacji społecznego prawa do edukacji!

Środowisko osób homoseksualnych ma prawo domagać się do ochrony prawdy i zaprzestania rozpowszechniania nieprawdziwych informacji na temat orientacji homoseksualnej w placówkach nauczania publicznego, mediach i ze strony osób publicznych. Domagamy się prezentacji rzetelnych i prawdziwych badań naukowych na temat orientacji seksualnej – to pomoże uniknąć wielu tragedii w rodzinach oraz indywidualnych dramatów osób odrzucanych społecznie, zagrożonych dyskryminacją.

Brak edukacji, koncentracja na stereotypach i uprzedzeniach, odrzucenie kogoś ze względu na orientację seksualną czy inne stygmaty zubaża ludzi, odbiera możliwość funkcjonowania w pewnym zakresie rzeczywistości społecznej która go otacza. Tylko obiektywne nauczanie specjalistów na poziomach uniwersyteckich i szkolenie kadr pedagogicznych zajmujących się edukacją i wsparciem psychologicznym daje szansę na „odczarowanie” tematyki orientacji homoseksualnej i nadanie ludzkiego, indywidualnego wymiaru trudnościom adaptacyjnym przeżywanym przez osoby o orientacji homoseksualnej.

Edukacja jest kluczem do zwalczenia społecznej agresji, nietolerancji i odrzucenia osób homoseksualnych.

3. Prawo do ochrony przed dyskryminacją

Jesteśmy częścią polskiego społeczeństwa. Tak samo jak wszyscy Polacy jesteśmy też czasem klientami: robimy zakupy, mamy konta w bankach, bierzemy kredyty, wyjeżdżamy na wakacje, chodzimy do klubów, zatrzymujemy się w hotelach. Jednak polskie prawo nie gwarantuje nam korzystania z usług na równych prawach z pozostałymi obywatelami. Nie uwzględnia się osób homoseksualnych, organizując “promocje dla par”, nie wszystkie banki umożliwiają nam wzięcie wspólnego kredytu, nie we wszystkich klubach i restauracjach możemy się czuć swobodnie, nie wszyscy właściciele hoteli i pensjonatów wynajmują parom jednopłciowym pokoje z dwuosobowym łóżkiem.

Dlatego domagamy się uchwalenia ustawy o równym dostępie do towarów i usług. Jesteśmy takimi samymi klientami i usługobiorcami jak pozostała część społeczeństwa. Płacimy takimi samymi pieniędzmi i za te same pieniądze powinniśmy otrzymywać te same usługi.

Jesteśmy obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej. Jak wszyscy obywatele uczymy się, pracujemy, płacimy podatki, bierzemy udział w wyborach. Jednak polskie prawo nie chroni nas w równym stopniu co innych obywateli przed dyskryminacją. Rząd, który powinien reprezentować całe społeczeństwo, nie protestuje przeciw nawoływaniu do dyskryminacji osób homoseksualnych. Mimo zapisanego w polskim prawie pracy zakazu dyskryminacji pracowników ze względu na orientację seksualną, przedstawiciele partii współrządzącej przygotowują projekt ustawy, która miałaby ograniczyć gejom i lesbijkom dostęp do zawodu nauczyciela. Chociaż polska Konstytucja gwarantuje wszystkim obywatelom wolność zgromadzeń, nadal wysuwane są postulaty ograniczenia praw osób homoseksualnych do demonstrowania swoich przekonań.

Każdy obywatel Rzeczypospolitej ma prawo do ochrony swojej godności i poszanowania życia prywatnego. Godność osób homoseksualnych jest w Polsce ustawicznie naruszana. Mimo iż od kilkunastu lat homoseksualizm nie figuruje na liście chorób Światowej Organizacji Zdrowia, nadal podejmowane są w Polsce próby “leczenia” osób homoseksualnych, a one same są określane przez osoby publiczne jako “chore”, “zboczone” i zrównywane z zoofilami i pedofilami. Wypowiedzi tego rodzaju stają się usprawiedliwieniem dla osób dokonujących aktów agresji wobec gejów i lesbijek, więcej – podżegają do nienawiści wobec osób homoseksualnych.

Dlatego domagamy się wprowadzenia w Polsce ustawodawstwa antydyskryminacyjnego. Postulujemy wpisanie do Konstytucji zakazu dyskryminacji ze względu na orientację seksualną oraz uznanie przez polskie prawo karne homofobicznych wypowiedzi za mowę nienawiści, a przestępstw popełnianych na tle homofobii za zbrodnie nienawiści.

Wszystkie info od Fundacji Równości.




Skomentuj

  

  

  

Obraz CAPTCHY

*

Możesz używać następujących tagów HTML

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Pamiętaj: zamieszczając komentarze akceptujesz regulamin

napisz do nas: listy@homiki.pl

Homiki.pl. Czasopismo zarejestrowane w Sądzie Okręgowym Warszawa Praga pod nr 2372 więcej »
Nr ISSN: 1689-7595

Powered by WordPress & Atahualpa