O sytuacji polskich gej/les w sercu Europy.

W dniu 7 listopada odbyła się w Brukseli konferencja „La lutte contre l’homophobie : une valeur européenne ?” Jej tematem była solidarność europejska w obliczu przypadków łamania praw człowieka osób należących do mniejszości seksualnych. Przedsięwzięcie zostało zorganizowane przez Zespół LGBT sekcji frankofońskiej Amnesty International Belgia i odbyło się w sali konferencyjnej Ratusza Brukseli.

Konferencję rozpoczęło wprowadzenie oraz przywitanie gości przez przedstawicieli Zespołu LGBT belgijskiej AI. Następnie rozpoczęła się seria wypowiedzi panelistów.
Moderująca konferencję Patrizia Curzi (Women's Project Coordinator – International Lesbian and Gay Association) jako pierwszą o zabranie głosu poprosiła dr Christine Loudes (Policy Officer – ILGA Europe). W swoim wystąpieniu dr Loudes dokonała systematyki przypadków łamania praw człowieka osób lgbt w Europie. Podała przykłady łamania praw osób homoseksualnych do swobody zgromadzeń (ze szczególnym uwzględnieniem Warszawy, Poznania, Torunia a także mołdawskiego Kiszyniowa oraz łotewskiej Rygi) jako naruszenie jednej z podstawowych wolności chronionych systemem konwencyjnym oraz przepisami UE. Istotne było również poruszenie kwestii mowy nienawiści, która w użyciu polityków stanowi niebezpieczne narzędzie limitowania poziomu akceptacji społecznej względem przedstawicieli wszelkich mniejszości.
Dr Loudes zakończyła swoje wystąpienie podaniem propozycji ewentualnych środków prawnych oraz medialnych, które mogłyby się okazać skuteczne w wywieraniu nacisku na rządy tych państw, w których łamane są poważnie prawa cżłowieka osób lgbt.

Następnie głos zabrał członek Zarządu Amnesty International Polska oraz działacz KPH – Rafał Kownacki, który skupił się na sytuacji praw człowieka polskich przedstawicieli mniejszości seksualnych. Odnosząc się do komunikatów oraz oświadczeń wydanych na ten temat przez Sekretariat Międzynarodowy AI, zwrócił szczególną uwagę na przypadki ograniczania wolności zgromadzenia w odniesieniu do demonstracji mających na celu promocję walki z homofobią oraz dyskryminacją, które miały kilkakrotnie miejsce w Polsce w minionych latach.
Polska z kraju, który jako pierwszy w historii zdekryminalizował stosunki homoseksualne w swoim kodeksie karnym (1932) znalazła się w ostatnim czasie na indeksie organizacji praw człowieka, które jak AI w swoich raportach z niepokojem i troską odnotowują rażące naruszenia praw i wolności osób lgbt. Poza przypadkami zakazywania demonstracji (Warszawa, Toruń), atakami na ich uczestników ze strony faszyzującej młodzieży (Kraków), czy też używania sił porządkowych do rozwiązywania zgromadzeń (Poznań), za szczególnie niepokojące należy uznać powtarzające się cyklicznie homofobiczne wypowiedzi polityków partii rządzących.
Decyzje zakazujące wstępu przedstawicielom ngo-sów prawoczłowieczych czy ekologicznych do szkół; zwolnienie Dyrektora Centralnego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli za broszurę, która m.in. miała zwalczać negatywne stereotypy towarzyszące osobom homoseksualnym; obecność człowieka obarczonego faszystowską przeszłością we władzach publicznej tv; powtarzające się ataki czołowych polityków na organizacje lgbt; wreszcie skandaliczna decyzja jednego z polskich sądów (na szczęście zmieniona w apelacji), który uznał iż homoseksualisty nie może obrażać porównanie do zoofila, pedofila czy nekrofila, to wszystko dusi szanse na prawdziwie obiektywną i otwartą debatę publiczną w Polsce na temat sytuacji mniejszości seksualnych.

Swoją wypowiedź przedstawiciel polskiej sekcji Amnesty International zakończył pozytywnym akcentem, a mianowicie satysfakcją, że pomimo czasem nieprzychylnych działań władz, w ciągu 17 lat suwerenności udało się zbudować w Polsce silny ruch obywatelski, a organizacje pozarządowe są jednym z podstawowych filarów swobód i wolności w naszym kraju. Dodatkowo akcesja do Wspólnot Europejskich powoduje, że nawet Ci prześladowani czy dyskryminowani w Polsce, którzy nie znajdują sprawiedliwości mogą czuć wsparcie ze strony instytucji europejskich; czego najlepszym przykładem może być Rezolucja Parlamentu Europejskiego dotycząca potępienia homofobii m.in. w odniesieniu do naszego kraju.

Ostatnią panelistką, która zabrała głos była Lissy Groner (europarlamentarzystka z niemieckiej Bawarii, członek frakcji socjalistycznej w Parlamencie Europejskim).W swoim wystąpieniu skupiła się na środkach prawnych, które mogą stanowić narzędzie walki z dyskryminacją, ksenofobią, homofobią na poziomie Unii Europejskiej. Jako jedna z inicjatorek rezolucji PE potępiającej homofobię m.in. w Polsce, Lissy Groner opowiadała o praktycznych aspektach tego typu działalności lobbyingowej. Jako uczestniczka demonstracji gejów i lesbijek w krajach Europy Środkowej i Wschodniej, wyraziła opinię, że obecność – szczególnie podczas zakazanych przez władze tego typu zgromadzeń – polityków europejskich jest ich moralnym obowiązkiem oraz zapewnia umiędzynarodowienie świadomości łamania praw osób lgbt w danych krajach; nawet jeśli ma odbywać się to kosztem narażenia na pobicie czy atak ze strony kontrmanifestantów, co spotkało m.in. Volkera Becka podczas moskiewskiej Parady.
Jako przedstawicielka Grupy Roboczej Parlamentu Europejskiego ds. LGBT, Lissy Groner zakończyła swoje wystąpienie apelem o solidarność europejską z tymi wszystkimi gejami i lesbijkami, których podstawowe prawa człowieka są łamane w krajach ich pochodzenia oraz obiecała swoje nieustające zaangażowanie w działaniach na rzecz sprawiedliwości i praw człowieka.

Po wypowiedziach panelistek/-ów odbyła się otwarta dyskusja zgromadzonych uczestników konferencji z panelistami. Zdecydowana większość pytań dotyczyła sytuacji osób homoseksualnych w Polsce oraz możliwości zapobiegania łamaniu praw mniejszości seksualnych z poziomu uregulowań ogólnoeuropejskich. Niektórzy zgromadzeni sugerowali wręcz konieczność reagowania na anty-prawoczłowiecze działania władz polskich zastosowaniem jakiegoś rodzaju sankcji, czy wręcz zablokowaniu wypłat z budżetu UE do czasu zapewnienia respektowania praw człowieka. Wiele pytań oraz głosów w dyskusji z oburzeniem wyrażało się o planach wprowadzenia w Polsce kreacjonizmu jako równoprawnej nauki z darwnistyczną teorią ewolucji, czy likwidacji koedukacyjnych gimnazjów.

Wieczór zakończyła symboliczna lampka szampana i Kriek-a [tradycyjne wiśniowe piwo brukselskie] w pomieszczeniach Ratusza Brukseli. Była to okazja na luźną wymianę poglądów oraz indywidaulne rozmowy z panelistami oraz uczestnikami konferencji. W trakcie tych nieformalnych rozmów słowo Polska przewijało się najczęściej i wszyscy wyrażali swoją solidarność z polskimi mniejszościami seksualnymi.

info: Rafał Kownacki

Autorzy:

zdjęcie Rafał Kownacki

Rafał Kownacki

autor zmigrowany z php-nuke – ID: 81; nazwa: RafałKownacki

1 komentarz do: O sytuacji polskich gej/les w sercu Europy.

  • Jacek

    [Re: O sytuacji polskich gej/les w sercu Europy.]

    Ile jest przykładów łamania podstawowych praw człowieka nigdzie nie odnotowanych, nie komentowanych na międzynarodowych konferencjach. Ile ludzi niepotrzebnie cierpi z powodu ludzkiej głupoty, obrazania, dyskryminowania nasaczonego nienawiścią – o czym sie nie mówi, czego sie nie ujawnia.




Skomentuj

  

  

  

Obraz CAPTCHY

*

Możesz używać następujących tagów HTML

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Pamiętaj: zamieszczając komentarze akceptujesz regulamin

napisz do nas: listy@homiki.pl

Homiki.pl. Czasopismo zarejestrowane w Sądzie Okręgowym Warszawa Praga pod nr 2372 więcej »
Nr ISSN: 1689-7595

Powered by WordPress & Atahualpa