- homiki.pl - http://homiki.pl -

Pedały w telewizji

Posted By bukowski On 3 listopada 2005 @ 21:01 In Sjesta | 40 Comments

Wyobraźmy sobie na naszym szklanym ekranie następującą scenę: życie nocne w dyskotece. Dopiero po chwili, gdy kamera w kilku ujęciach ukaże całe wnętrze możemy się zorientować, że znajdujemy się w klubie dla gejów. Bosko umięśnieni tancerze podrygują w rytm ogłuszającego techno. Ciacha takie, że aż miodzio! Z offu słyszymy komentarz: „The thing you need to know is, it´s all about sex.” (To co musicie wiedzieć to to, że zawsze chodzi o seks). W kilka ujęć później widzowie otrzymują bonus w postaci całującej się męskiej pary oraz „klasyczne, acz dyskretne obciąganie w tle”. A to dopiero początek. Widzowie będą mogli rozkoszować się odważnym, acz pełnym estetycznego wyczucia erotyzmem. Mowa tu o gejowskiej telenoweli wszechczasów, o której Polacy mogą na razie tylko pomarzyć, ściągnąć przez E-mule albo kupić na Allegro w wersji amerykańsko-chińskiej: Queer as Folk. W wolnym tłumaczeniu: ciota jako ziomek! Takie pedalskie Sex and the City prawie bez udziału kobiet. Prawie!

W tradycyjnych bogobojnych Włoszech serial ten emitowany jest już po raz kolejny na tematycznym kanale telewizji satelitarnej Gay TV. W paśmie niekodowanym. Również w Kanadzie (gdzie QaF był w dużej mierze kręcony) na kanale informacyjno- rozrywkowym przeznaczonym głównie dla homoseksualnych odbiorców PrideVision TV, serial ten stanowi jeden z głównych filarów programu. O prawo emisji trwają obecnie spory w Niemczech, między potentatem ProSieben a powstającym właśnie nowym kanałem branżowym: „GTV – Gay Televsion”.

A wszystko zaczęło się na brytyjskich wyspach pod koniec lat 90-tych na Channel Four. Bowiem amerykański serial Queer as folk ma swoje europejskie korzenie. Na początku było 8 odcinków. Potem po sukcesie pierwszej emisji dwa dodatkowe na pożegnanie. Fabuła brytyjska i amerykańska są podobne.

Stuart i Vince główni bohaterowie angielskiej wersji, przekroczyli już dawno 20-tkę a ich przyjaźń trwa praktycznie od przedszkola. Obaj są oczywiście gejami wsiąkniętymi całym życiem w branżowe środowisko Manchesteru. Dla Stuarta podryw i one night stand nie stanowią żadnego problemu. Vince jest inny, subtelniejszy, nieśmiały. Skrycie kocha się od lat w swoim nieosiągalnym przyjacielu, który zdaje sobie z tego doskonale sprawę, lecz ignoruje to cynicznie i z premedytacją. Życie obu przyjaciół zmienia się diametralnie, gdy w serialu pojawia Nathan, 15-letni żółtodziób, wyruszający na podbój gejowskiej subkultury. Los łączy go i zaraz potem brutalnie rozdziela oczywiście z Stuartem. Ich spotkania i powroty stanowią z grubsza fabułę całego serialu.

Oprócz tej trójki w brytyjskiej wersji występuje również najlepsza przyjaciółka Nathana, Donna, która wspiera małolata w jego sercowych troskach i odważnym coming-oucie. Występuje także Hazel, matka Vinca, która jest klasyczną „matką Hazel od pedałów”, znaną doskonale w środowisku tak samo jak synek. Ponadto grają przelotnie przyjaciele i przyjaciółki, koledzy ze szkoły Nathana, koleżanki z pracy Vinca i wiele innych ciekawych, homiczych postaci. Ich historia przedstawiona jest w sposób realistyczny, bez zbędnych przerysowań i krzywdzących stereotypów. Jest to historia pogodna a dowcip sytuacyjny i językowy (uczmy się języków obcych, seria UK nie została bowiem, z nieznanych mi powodów przetłumaczona na polski i nie ma do niej napisów w necie; pozostaje więc posiłkowanie się napisami angielskimi i szlifowanie języka) emanuje wprost z ekranu. Stuart zostaje już w pierwszym odcinku ojcem i to podwójnie, podczas gdy lesbijka Romey ze swoją partnerka Lisą zawsze pragnęły mieć potomka. Na uwagę i wyróżnienie zasługuje też wspaniała gra trzech (ponoć heteroseksualnych) aktorów: Aidana Gillena (Stuart), Craiga Kelly`ego (Vince) oraz Charliego Hunnama (Nathan).

Serial brytyjski w 1999 roku cieszył się, mimo późnej pory emisji sporą oglądalnością, a zachęceni sukcesem Brytyjczyków Amerykanie postanowili nakręcić swoiste remake dla płatnego kanału telewizji kablowej za oceanem: Showtime. Dokonano przy tym kilku znaczących zmian w celu amerykanizacji produktu. Wiadomo przecież, że nic nie dzieli tak wyspiarzy od jankesów jak język. Przeniesiono więc akcję z Manchesteru do Pittsburgha w stanie Pennsylvania. Próba sklonowania samej fabuły zakończyła się nieoczekiwanie dla samych twórców eksplozją wątków i ewolucją samych postaci głównych bohaterów. W rezultacie amerykańscy widzowie otrzymali działo całkiem nowe składające się na początku z 22 odcinków. W ciągu 5 lat, od roku 2000 powstało ostatecznie 5 serii – po kilkanaście odcinków każda. Emisję ostatniej (i więcej nie będzie – jak zapewniają producenci) zakończono w bieżącym roku.

W trakcie 83 odcinków zapoznajemy się z całą paletą tematów z życia wziętych, gejowskich i heteryckich: Miłość – ta odwzajemniona i nieodwzajemniona, seks (- niezwykle odważne, a przy tym nie pozbawione dobrego smaku sceny erotyczne), zazdrość, zdrada, Aids, barebacking, narkotyki czy wreszcie adopcja dzieci a przede wszystkim Coming-out najmłodszego bohatera seriali Justina i konsekwencje tego kroku – wokół nich koncentrują się losy głównych bohaterów.


Oto sylwetki najważniejszych postaci w wersji US:

Michael Charles Novotny (29)
Miły i nieśmiały chłopczyk z sąsiedztwa, kierownik supermarketu „Big Q Mart”, gdzie oczywiście nikt o nim nie wie, że jest gejem. Jego pasją są komiksy głownie z Kapitanem Astro oraz życiowa fascynacja – Brian. Michael jest w pewnym sensie narratorem całej serii. Odtwórcą tej roli jest Hal Sparks (*29.7.1971), aktor komediowy. Hetero! Brytyjski odpowiednik: Vince Tyler

Brian Kinney (29)
Typowy narcyz i cynik, specjalista od reklamy i kreowanie wizerunku. Najbardziej aktywny gej w całej serii (seksualnie!) („God's gift to gay – PA”- cytat z Debbie (patrz niżej). Zalicza wszystko, co się rusza i nie ma z tym większych problemów. Grany przez Gale Harolda (*10.7.1969). Brytyjski odpowiednik: Stuart Allan Jones.

Justin Taylor (17)
Uczeń szkoły prywatnej, na początku dziewiczy, potem się rozkręca. W pierwszym odcinku skutecznie poderwany przez Briana, co doprowadza do niezwykle trwałego zauroczenia tym typem. Justin to także utalentowany rysownik i malarz. Niezwykle sugestywnie odtwarzana postać przez Randy Harrisona (*2.11.1977), geja i fana Brada-Pitta. Brytyjskim odpowiednikiem 17-letniego Justina jest Nathan Maloney (15)

Emmett Honeycutt (~25)
Prawdziwa królowa na gejowskiej Liberty Street: Emmett jest pogodnym, wrażliwym i inteligentnym rajskim ptaszkiem. Lekko poprzeginany i zmanierowany. Nie ciota, lecz dama. Uwielbia egzaltowane słowa, zwłaszcza „Fabulous”.
Gra go Peter Paige (*10.4.1968), gej naturalnie. Żaden hetero by tak tego nie zagrał! Brytyjski odpowiednik: Alexander

Ted Schmidt (33)
Powściągliwy senior grupy przyjaciół, lojalny przyjaciel, wiecznie niewłaściwie zakochany. Konsument tysięcy kaset z pornolami. Często czuje się zbyt stary i nieszczęśliwy, do momentu, gdy poznaje młodego narkomana Blake`a. Skutki tego mogą być oczywiście wyłącznie opłakane. W roli tej występuje Scott Lowell (*22.2.1965). Brytyjski odpowiednik: Phil, który umiera na wyspach już w odcinku czwartym.

Debbie Novotny (~60)
Mamuśka Michaela i aktywistka gejowska. Kelnerka w branżowej knajpie „Liberty-Café”. Wesoła z natury, charakteryzująca się ciętym językiem, oraz wiecznym zatroskaniem o problemy całego, zwłaszcza gejowskiego świata. Mieszka w małym mieszkanku ze swoim gejowskim, HIV pozytywnym starszym braciszkiem, dla którego poświęca się bez reszty, pracując w nadgodzinach. Wielka postać prawdziwej, wyrozumiałej i przez to wspaniałej „gej- matki” grana przez Sharon Gless (*31.5.1945) Brytyjska odpowiedniczka, o wiele bledsza i mniej wyrazista: Hazel Tyler.

Dr. David Cameron (<40)
Lekarz, specjalista kręgarz,(ten, co kręgi nastawiać umie i masaż zrobi) niezwykle dobrze finansowo sytuowany. Zakochany w Michaelu, ale tez i w swoim 7-letnim synku z pierwszego heteryckiego małżeństwa. Występuje tylko w pierwszej serii: Chris Potter (23.8.1960). Brytyjski odpowiednik: Cameron Roberts

Tekst opracowany na podstawie:
molodezhnaja.ch/qaf_charaktere [1]
www.darkhorizons.com/tv/queerasfolk [2]
oraz własnej kolekcji QaF

Autorzy:

zdjęcie Janusz Boguszewicz

Janusz Boguszewicz [3]

tłumacz, belfer, germanista, publicysta, gej, komunista, ateista, czasami „mason” i anty-kaczysta. Ostatnio feminista i antyglobalista. WYKSZTAŁCIUCH. Współpraca z portalami homiki.pl, innastrona oraz magazynem Replika.


Article printed from homiki.pl: http://homiki.pl

URL to article: http://homiki.pl/index.php/2005/11/peday-w-telewizji/

URLs in this post:

[1] molodezhnaja.ch/qaf_charaktere: http://molodezhnaja.ch/qaf_charaktere.htm

[2] www.darkhorizons.com/tv/queerasfolk: http://www.darkhorizons.com/tv/queerasfolk.php

[3] Janusz Boguszewicz: http://homiki.pl/index.php/autorship/nuke_topic_68/

[4] Niemcy - powstaje homicza telewizja: http://homiki.pl/index.php/2005/10/niemcy-powstaje-homicza-telewizja/

[5] GLAAD nominuje: http://homiki.pl/index.php/2005/01/glaad-nominuje/

Copyright © 2011 homiki.pl. Wszelkie prawa zatrzeżone.