- homiki.pl - http://homiki.pl -

Homoseksualizm z Gwiazdą Dawida w tle

Posted By PTT On 29 listopada 2004 @ 13:02 In Jak wierzyć | 9 Comments

Tora i Talmud zdecydowanie odrzucają i potępiają związki i akty homoseksualne. Kwestia ta nie podlega dyskusji. Powstały jednak współczesne żydowskie związki wyznaniowe, które małżeństwa jednopłciowe z chęcią błogosławią. Określa się je mianem nurtu reformowanego i rekonstrukcjonistycznego w judaizmie. Pierwszym krokiem do akceptacji homoseksualizmu była zgoda na ordynację rabinacką gejów wydana w 1984 roku. Dziewięć lat później, w 1993 roku, ruch rekonstrukcjonistyczny opracował formułę liturgii ślubnej dla osób homoseksualnych.

Znaczny liberalizm tegoż związku judaistycznego wynika z, założonej już na wstępie, konieczności zrewidowania i przemyślenia podstaw teologii mojżeszowej. Ruch rekonstrukcjonistyczny powstał w połowie XX wieku na terenie Stanów Zjednoczonych z inicjatywy Mordechai Kaplana. Uznał on, iż Bóg nie jest bytem a jedynie mocą i wartością, która występuje w przyrodzie. Zdecydowane odrzucenie Tory, jako objawienia, postuluje, według Kaplana, ciągłe zmienianie postaw moralnych i religijnych narodu żydowskiego wraz z duchem czasu. Takie pojmowanie rzeczywistości pozwalało rekonstrukcjonistom akceptować homoseksualizm.

„Biblia jest rzeczywiście ostatnim miejscem, w którym szukałbym przewodnika w kwestii współczesnych relacji rodzinnych. Jeśli istnienie jakaś sfera w życiu współczesnym, która pozostaje radykalnie inna niż to co było przed dwoma tysiącami lat w Kanaan, to jest nią rzeczywistość rodziny seksualności i małżeństwa. Tora nie pojmuje małżeństwa jako instytucji państwa, ale jako związek między rodzinami między pojedynczym mężczyzną i pojedynczą kobietą. (…) Biblia potępia pewne akty homoseksualne ale czci głęboka miłość między Ruth i Naomi czy Dawidem a Jonatanem – a poza wszystkim innym to, co współcześnie nazywamy *orientacją seksualną* jest jej absolutnie obce” - stwierdził rabin Toba Spitzer z kongregacji Dorshei Tzdek w West Newton.

Ogromny liberalizm ruchu rekonstrukcjonistycznego powoduje w środowiskach konserwatywnych określanie go po prostu „judaizmem gejowskim”. Praktycznie jedynie z tą opcją poglądową kojarzy się ta grupa wyznaniowa. Jej pierwsza synagoga Bet Haverim (Dom Przyjaciół), wybudowana w Atlancie, jako swój zasadniczy cel przedstawia niesienie pomocy osobom homoseksualnym w zgodzie z tradycją żydowską.

Kongregacja ta zrzeszała na początku w swoich szeregach jedynie gejów i lesbijki. Wszelkie formy liturgiczne oparte zostały na formule, która nikogo nie wykluczała z szeregów Bet Haverim. Obok zwykłych i tradycyjnych świąt żydowskich w kalendarzu liturgicznym znalazł się również Dzień Dumy Gejowskiej ze specjalnie ułożonym sederem.

Duchowym przywódcą wspólnoty jest aktywny homoseksualista Joshua Lesser, który całe swe życie próbował pogodzić swoją orientację z tradycją żydowską. Wcześniej, obracając się w środowisku konserwatywnym, czuł, iż bycie gejem jest niedopuszczalnym sprzeniewierzeniem się woli Bożej. Dopiero w okresie studiów rabinackich zrozumiał, iż swoją drogę może odnaleźć jedynie dzięki wspólnocie rekonstrukcjonistycznej. Właśnie dzięki Lesserowi wiele zmieniło się w liturgii i w całym ruchu . Pojawiły się m.in. gejowskie modlitewniki, cenne merytorycznie podręczniki dotyczące duchowości osób homoseksualnych oraz liturgie ślubne dla par jednopłciowych. Ponadto, za sprawą działalności Lessera, synagoga gejowska przekształciła się w synagogę otwartą i inkluzywną, która nie była ukierunkowana jedynie na gejów i lesbijki.. Rabin kieruje również grupami pomocy dla osób chorych na AIDS. Obecnie mieszka w pobliżu świątyni wraz ze swoim partnerem.

Judaizm reformowany, w odróżnieniu od judaizmu rekonstrukcjonistycznego, wydaje się być odrobinę ostrożniejszy w akceptacji homoseksualizmu. Ruch został założony na początku XIX wieku w Niemczech i Holandii. Z założenia miła stać się religią humanistyczną, która pozostawała w zgodzie z trendami oświecenia. Dość szybko ruch przeniósł swoją działalność również do Stanów Zjednoczonych, gdzie intensywnie podkreślił swój liberalizm. Zezwolił m.in. na wyświecanie kobiet na rabinów, na małżeństwa mieszane wyznaniowo i w końcu małżeństwa jednopłciowe. Poparcie dla homoseksualizmu i wspieranie go zaczęło się w 1977 roku od akcji dekryminalizacji aktów homo. Rabini uznali, że państwo nie ma prawa pozbawiać gejów i lesbijek praw, jakie posiadają heteroseksualiści.

Środowisko judaizmu reformowanego jest mocno podzielone w kwestii udzielania ślubów homoseksualistom. Ostateczne decyzje w tej kwestii pozostawiono lokalnym wspólnotom i ich rabinom. Niektórzy z nich twierdzą, że w homoseksualizmie można dostrzec prosty ekwiwalent heteroseksualizmu i nie powinno się zatem stawiać żadnych przeszkód małżeństwom gejowskim. Inni zaś wychodzą z założenia, iż antropologia judeochrześcijańska jasno wskazuje, iż stan ten zarezerwowany jest jedynie dla związku kobiety i mężczyzny.

Postawa związków reformowanych i rekonstrukcjonistycznych nie zmienia jednak faktu, iż tego typu poglądy pozostają w zdecydowanej mniejszości w ogromnym judaizmie. Wskazuje to jednakowoż, po raz kolejny, iż nawet w religiach tak ortodoksyjnych i konserwatywnych, mogą rozwijać się z powodzeniem ruchy o skrajnie odmiennych od większości zapatrywaniach na moralność.

Autorzy:

zdjęcie Eliasz Walachniewicz

Eliasz Walachniewicz [1]

autor zmigrowany z php-nuke – ID: 76; nazwa: EliaszWlachniewicz


Article printed from homiki.pl: http://homiki.pl

URL to article: http://homiki.pl/index.php/2004/11/homoseksualizm-z-gwiazd-dawida-w-tle/

URLs in this post:

[1] Eliasz Walachniewicz: http://homiki.pl/index.php/autorship/nuke_topic_76/

Copyright © 2011 homiki.pl. Wszelkie prawa zatrzeżone.