Od kary śmierci do adopcji


Homoseksualizm w różnych kulturach bywał różnorodnie postrzegany. Wybierzmy się zatem w podróż badawczą by zobaczyć które regiony i ludy są gejom przychylne, a których należy się stanowczo wystrzegać.

Niektórzy traktują homoseksualizm jako przejaw dekadencji kultury zachodniej. Jeżeli jednak głębiej wnikniemy w to zagadnienie okazuje się, że zjawisko to występuje we wszystkich rejonach i kulturach świata, nawet wśród ludów pierwotnych.

Etnografowie zaobserwowali, iż statystycznie rzecz ujmując, ok. 64 % niektórych form zachowań i pragnień skierowanych w stronę płci własnej jest tolerowanych a nawet akceptowanych.

Prawo do wyrażanie swojej seksualności we właściwej sobie formie stanowi więc prawo naturalne, a pozbawianie praw homoseksualnej mniejszości stanowi pogwałcenie praw człowieka. W tym miejscu należałoby przytoczyć art. 26 Międzynarodowego Paktu o prawach Społecznych i Obywatelskich a także art. 14 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, które co prawda nie wspominają orientacji seksualnej, zabraniają jednak wszelkich form dyskryminacji w jakiejkolwiek formie.

Europejski Trybunał Praw Człowieka spowodował dotychczas przede wszystkim likwidację zakazów prawnych skierowanych przeciwko gejom oraz zrównanie wieku inicjacji seksualnej dla par hetero- i homoseksualnych w krajach członkowskich Unii Europejskiej.
Chociaż komisja Organizacji narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka zaleca, by likwidować prawo spychające mniejszość homoseksualną do kategorii kryminalistów i dewiantów, wprowadzając zamiast tego antydyskryminacyjne rozwiązania prawne zapisane w ustawach zasadniczych i konstytucjach wszystkich państw członkowskich, na świecie istnieje nadal przynajmniej 70 państw, które zabraniają kontaktów seksualnych i pozbawiających praw publicznych ludzi o orientacji homoseksualnej.

Poniżanie i molestowanie gejów, lesbijek oraz transseksualistów jest powszechną na świecie praktyką sił policyjnych i służb bezpieczeństwa, nie tylko w krajach, gdzie nie istnieją rozporządzenia i regulacje prawne wymierzone przeciwko homoseksualistom. Wszędzie istnieją jednak uprzedzenia. Raport Amnesty International dokumentuje tortury i upokarzające traktowanie gejów, lesbijek i transseksualistów przez policje oraz personel więzienny na przykładzie takich krajów jak Stany Zjednoczone, Francja (sic!), Rumunia, Rosja, Argentyna, Brazylia, Ekwador, Meksyk, Peru, Wenezuela, Wyspy Bahama i Indie.
Przemoc ta przybiera różne kształty i ma często seksualne podłoże; lesbijki bywają gwałcone przez mężczyzn. Mężczyźni kastrowani, lub gwałceni różnymi przedmiotami. Już sam fakt pozostawania w stanie wolnym, uprawianie wolnego zawodu oraz dystansowanie się od płci przeciwnej powoduje powstawanie, często nieuzasadnionych podejrzeń, które mogą sprowadzić prześladowania. Tylko 18 krajów zapewnia azyl osobom prześladowanym ze względu na orientację seksualną.

Kraje Europejskie były pionierami we wprowadzeni ustaw antydyskryminacyjnych.i pro- homoseksualnego prawodawstwa.

Dania jako pierwszy kraj na świecie w roku 1989 zalegalizował prawne regulacje i rejestrację związków partnerskich osób tej samej płci. A od 1999 jest tam także możliwa adopcja dzieci. Norwegia(1993), Szwecja (1995), Islandia (1996) i Finlandia (2002) poszły tym śladem. W Szwecji od 2002 także jest możliwa adopcja.

Równouprawnienie jest najbardziej odczuwalne w Holandii. W roku 2001 zawarto pierwsze jednopłciowe śluby. Podobnie w roku 2003 postąpiła Belgia, z wykluczeniem jednak możliwości adopcji.

We Francji od 1999 obowiązuje Pacte civil de solidarité. Zrównuje on w prawach pary jedno i różnopłciowe. Prawo dotyczące związków partnerskich od 2001 obowiązuje także w Niemczech. W Hiszpanii nie udało się wprowadzenie jednolitych rozwiązań, co w konsekwencji spowodowało fakt, iż np. w Navarrze oraz Kraju Basków pary homoseksualne mogą wspólnie adoptować dzieci.

Wielka Brytania wprowadziła niedawno prawo dotyczące konkubinatu. Nie mówi się w nim co prawda o małżeństwie, lecz rozwiązanie prawne są w zasadzie takie same dla par hetero- i homoseksualnych. W wypadku, gdy jedno z partnerów posiada już dziecko z poprzedniego związku, drugie staje się z chwilą podpisania umowy partnerskiej jego prawnym rodzicem..

Ciekawie przestawia się sprawa homoseksualizmu w prawodawstwie nowych krajów członkowskich Unii Europejskiej.

W 1998 Parlament Europejski ogłosił, że nie wyrazi zgody na przyjęcie nowych członków, którzy w swoim prawodawstwie dyskryminują gejów i lesbijki. Nowi członkowie Unii Europejskiej powinni dostosować i w tym względzie swoje prawodawstwo do europejskich standardów. Granica wieku dla stosunków hetero i homoseksualnych wynosi w całej unii przeważnie 14-16 lat.

Chociaż wśród członków rozszerzonej unii mamy wiele pozytywnych przykładów: Słowenia na przykład gwarantuje osobom prześladowanym z powodu orientacji seksualnej prawo do azylu homofobiczne zachowania i wypowiedzi znanych polityków są na naszym kontynencie na porządki dziennym. Od porównywania homoseksualizmu z wampiryzmem i narkomanią (wypowiedzi liderów „chrześcijańskich” grup młodzieżowych na Łotwie) poprzez naszego niechlubnej pamięci byłego prezydenta Lecha Wałęsę, zalecającego gejom przymusowe leczenie (wypowiedź z 2000), do ostatnich perełek naszych wszechpolskich bandytów i arcrysprawiedliwych reprezentantów PiS`u (Kaczyński) czy arcyliberalnych platformersów (Tusk, Gilowska, Rokita).

Takie wypowiedzi są oczywiście sprzeczne z unijnym prawodawstwem i konstytucjami krajów członkowskich. Problem ten nie dotyczy tylko Europy. W tak „demokratycznym i wolnym” kraju jak USA geje nie wszędzie mają dobrze. Nawet taki bastion wolności homoseksualistów prowadzi grę pozorów. Geje i lesbijki mają, co prawda prawo do wolności słowa czy zrzeszania się, ale prawo to nie działa w szkołach czy uczelniach prywatnych. (..) nie mają oni ochrony prawnej w dziedzinie zatrudnienia, o oznacza, że np. pracodawca może w majestacie prawa odmówić zatrudnienia homoseksualisty. Nie mogą oni również wykonywać tzw. Zawodów licencjonowanych (medycyna, prawo), do których konieczne jest zezwolenie stwierdzające odpowiednie kwalifikacje moralne (Good Moral Character).To samo dotyczy dostępu do informacji tajnych. Homoseksualiści nie otrzymują wymaganego w takich przypadkach <>. Z wyjątkiem Kalifornii i Wisconsin, prawo nie chroni tej kategorii osówb przed dyskryminacyjnymi poczynaniami właścicieli mieszkań. Mają oni prawo odmówić wynajęcia lokalu w racji <> potencjalnego najemcy. Przepisy amerykańskie przewidują stosowne odmowy wydania wizy pobytowej”.(Jan Świeczyński, Mit zachodniej tolerancji, Polityka nr 12; 1988)

Sąd Najwyższy w Kanadzie w roku 1999 wydał decyzję, że pary homoseksualne nie mogą być pozbawione jakichkolwiek przywilejów z powodu swojej orientacji. W Nowej Szkocji, Manitobie i Québecu można zarejestrować związki partnerskie, przy czy tylko w tym ostatnim maja one takie same prawa jak związki heteroseksualne. Wspólna adopcja jest możliwa w większości kanadyjskich prowincji.

Także w Australii związki partnerskie gejów i lesbijek są uznawane prawnie w 5 dystryktach. W Australii Zachodniej pary homoseksualne mają prawo do adopcji.

W wielu regionach Azji czynności homoseksualne są zabronione, na przykład na Tajwanie stosunki takie w armii mogą być karane nawet śmiercią. Kara śmierci za homoseksualizm istnieje także w Afganistanie, Iraku, Iranie, Jemenie, Pakistanie i Arabii Saudyjskiej. Jedynie w 14 krajach azjatyckich stosunki homoseksualne są dozwolone.

W niektórych rejonach Afryki zachodniej obowiązkowym elementem wychowania i przekraczania progu dorosłości dziewczyny, jest kontakt seksualny ze starszymi kobietami. Acandzi, lud zamieszkujący południowy Sudan, utrzymują armię wyłącznie z nieżonatych mężczyzn. Młodzi wojownicy obcują z chłopcami aż do momentu, gdy będą w stanie zapłacić za swoją przyszłą żonę. Po osiągnięciu dojrzałości młodzi chłopcy stępują do korpusu wojowników i sami szukają na pewien okres swojego przyszłego partnera wśród młodszych.

Jednak raport International Gay and Lesbian Human Rights Commission informuje, że uprawianie stosunków seksualnych mężczyzn z mężczyznami w 37 krajach afrykańskich jest karalne a w 29 krajach kontakty lesbijskie także są zabronione prawem. W islamskiej Republice Sudanu, Mauretanii a także w północnej Nigerii stosunki takie mogą być nawet karane śmiercią.

Autorzy:

zdjęcie Janusz Boguszewicz

Janusz Boguszewicz

tłumacz, belfer, germanista, publicysta, gej, komunista, ateista, czasami „mason” i anty-kaczysta. Ostatnio feminista i antyglobalista. WYKSZTAŁCIUCH. Współpraca z portalami homiki.pl, innastrona oraz magazynem Replika.

4 komentarzy do:Od kary śmierci do adopcji

  • bimbalimba

    [Re: Od kary śmierci do adopcji]

    niepotrzebnie mieszasz tu prawo z obyczajowoscia /jak z tymi murzynami/- bo to sa czasem dwie zupelnie rozne sprawy- w krajach muzulmanskich prawnie homoseksualizm jest zakazany ale to bardziej chodzi o ostentacyjne, niedyskretne obnoszenie sie z homosexulizmem /cos w rodzaju naszego ‚publicznego budzenia zgorszenia’/- obyczaje arabow, pusztunow, persow i turkow sa bardzo liberalne wobec seksu miedzy mezczyznami- bylem w iranie i tak ‚spedalonego’ kraju w zyciu juz chyba nie zobacze- seks mesko-meski jest tam postrzegany jako forma masturbacji i bardzo powszechny /jednakze laczenie sie w pary i tworzenie alternatywnych form zycia spolecznego juz nie /…. tak samo jest w chinach i japonii- zachodni gej z flaga budzi tam smiech i konsternacje a tamtejszy gej uwaza za normalne zalozenie rodziny z kobieta i posiadanie dzieci w przyszlosci , co nie przeszkadza prowadzenia rozpustnego, homoseksualnego trybu zycia wczesniej, czy ‚po godzinach’ i nie wiaze sie to z ukrywaniem czy hipokryzja ale oddzieleniem sfery prywatnej i spolecznej …

  • Gość

    [Re: Od kary śmierci do adopcji]

    do ‚bimbalimba’: co kraj to obyczaj… :) pozdrawiam…

  • bimbalimba

    [Re: Od kary śmierci do adopcji]

    he?
    ale ze co…?

    mozesz rozwinac swoja mysl?

  • niunios

    [Re: Od kary śmierci do adopcji]

    tamtejszy gej uwaza za normalne zalozenie rodziny z kobieta i posiadanie dzieci w przyszlosci, co nie przeszkadza prowadzenia rozpustnego, homoseksualnego trybu zycia wczesniej, czy ‚po godzinach’ – tylko brac z nich przyklad, SIC!




Skomentuj

  

  

  

Obraz CAPTCHY

*

Możesz używać następujących tagów HTML

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Pamiętaj: zamieszczając komentarze akceptujesz regulamin

napisz do nas: listy@homiki.pl

Homiki.pl. Czasopismo zarejestrowane w Sądzie Okręgowym Warszawa Praga pod nr 2372 więcej »
Nr ISSN: 1689-7595

Powered by WordPress & Atahualpa